Odwiedź nasze profile Włącz radio opole

Następny mecz

24.03.2019 13:00

MKS Zagłębie Lubin
Gwardia Opole

MKS Zagłębie Lubin

Gwardia Opole

Masz pytania?
Szukasz pomocy?

Zapraszamy do kontaktu

Hall Of Fame

Jerzy Klempel

Jerzy Klempel

Pozycja: Skrzydłowy, rozgrywający Lata działania: 1976-1982

Kibicom piłki ręcznej w Opolu, w Polsce i na świecie Jerzego Klempela przedstawiać nie trzeba. To był jeden z najwybitniejszych zawodników w historii tej dyscypliny w naszym kraju i jeden z najlepszych szczypiornistów świata. A swoją przygodę z piłką ręczną rozpoczynał w opolskiej Gwardii. 224-krotny reprezentant Polski, był członkiem drużyny, która na igrzyskach w Montrealu w 1976 roku zdobyła brązowy medal. Medal tego samego koloru wywalczył też na mistrzostwach świata w 1982. Był powoływany do reprezentacji świata (aż 18. razy po różnego rodzaju imprezach, pod tym względem jest absolutnym rekordzistą w historii światowego szczypiorniaka), król strzelców igrzysk w Montrealu i turniejów finałowych MŚ w Danii (1978) i RFN (1982). Żaden polski gracz wcześniej, ani później strzelił tylu bramek w reprezentacji (1147).

Największe triumfy odnosił ze Śląskiem Wrocław, do którego trafił w 1971 roku z Gwardii. W latach 70. tworzył wrocławski dream team. Od 1972 do 1978 roku Śląsk siedem razy z rzędu zdobył mistrzostwo Polski. Później popularny "Kukuś" grał jeszcze w niemieckim FA Goeppingen, gdzie trzy razy z rzędu zdobył tytuł króla strzelców Bundesligi. Po zakończeniu kariery trenował Śląsk, z którym zdobył m.in. mistrzostwo Polski. Zmarł w 2004 roku w wieku 51 lat. Został pochowany na cmentarzu na Półwsi w Opolu, a jego imię nosi hala przy ul. Kowalskiej.

Edward Hyla

Edward Hyla

Pozycja: Trener Lata działania: 1963-1966

Popularny „Edek” karierę zawodniczą zaczynał w AZS-ie Wrocław. Potem grał w Śląsku Wrocław, z którym zdobywał kilka razy tytuły mistrza kraju. W reprezentacji Polski wystąpił z kolei ponad 50 razy, a w 1963 roku wystąpił w półfinale mistrzostw świata w piłce ręcznej 11-osobowej.
Po zakończeniu kariery zawodniczej trafił do opolskiej Gwardii, z którą związał się na wiele lat.


To pod jego wodzą w 1964 roku opolski zespół zdobył jedyny w swojej historii brązowy medal mistrzostw Polski w znanej nam dziś odmianie siedmioosobowej szczypiorniaka (ponadto trzy razy Gwardia była wicemistrzem kraju w formule 11-osobowej w latach 1963, 1965 i w ostatniej edycji mistrzostw w 1966 roku, a trener Hyla też miał w tym swój udział). Za czasów trenera Hyli przez kilkanaście lat opolski zespół był w ścisłej krajowej czołówce. Kilkukrotnie współpracował w szkoleniu reprezentacji Polski seniorów.


Spod jego ręki wyszło wielu znakomitych zawodników na czele z jednym z najwybitniejszych polskich szczypiornistów w historii nie żyjącym już także Jerzym Klempelem, który swoją przygodę z piłką ręczną zaczynał właśnie w Gwardii. Nie tylko zresztą zawodników, ale też i trenerów. Pan Edward był bowiem także niezwykle cenionym nauczycielem akademickim.

Andrzej Sokołowski

Andrzej Sokołowski

Pozycja: kołowy Lata działania: 1972-1978

Urodził się w Komorznie koło Kluczborka, a do szkoły średniej poszedł do Opola i tu trafił do Gwardii. Co ciekawe wypatrzył go na turnieju drużyn podwórkowych trener Edward Hyla, który zobaczył potencjał w młodym chłopaku. Z drużyną trenera Jana Pasonia zdobył mistrzostwo Polski juniorów i trafił do reprezentacji Polski juniorów. Awansował do pierwszej drużyny, ale po zdolnego obrotowego sięgnął Śląsk Wrocław, a dokładnie wojsko i tak trafił do stolicy Dolnego Śląska. Po zakończeniu służby wojskowej zdecydował się nie wracać do Opola.


Popularny Olaf wraz ze Śląskiem i innym wychowankiem Gwardii Jerzym Klempelem w latach 1972-1978 siedmiokrotnie zdobył tytuł mistrza Polski, był finalistą Pucharu Europy. 146 razy reprezentował Polskę w latach 1968-1976, zdobywając srebrny medal Pucharu Świata z Göteborgu w 1975 roku. W 1972 roku zagrał na igrzyskach w Monachium, a cztery lata później zdobył olimpijski brąz w Montrealu.


Karierę kontynuował w belgijskim KV Mechelen (od 1978), wrócił na rok do Śląska a po jej zakończeniu był trenerem we Wrocławiu, a następnie pracował w Belgii, gdzie osiadł na stałe.

Antoni Przybecki

Antoni Przybecki

Pozycja: Skrzydłowy, rozgrywający Lata działania: 1960-1970

Karierę zawodniczą rozpoczął w MKS-ie Brzeg w 1960 roku pod okiem Adama Dżygiela. Do Opola trafił w 1964 roku i razem z zawodnikami MKS-u Opole tworzył skład Gwardii. W sezonie 1966/1967 walczył z kolegami o mistrzostwo kraju. Po rundzie jesiennej ku zdziwieniu całego kraju zespół zajmował pierwszą lokatę w I lidze. Ostatecznie jednak wylądował tuż poza podium. Po maturze poszedł do wojska i ściągnięty został do Śląska Wrocław.


Tam też miał najlepszy okres i szczyt kariery. W ciągu dwóch lat dwukrotnie zdobywał Puchar Polski i wicemistrzostwo kraju. Wtedy już na swoim koncie miał występy w kadrze narodowej. W seniorskiej zadebiutował w 1970 roku w meczu z NRD. Był też w kadrze przed olimpiadą w Monachium, jednak kontuzja przeszkodziła mu w wyjeździe.


Jako zawodnik grał jeszcze w lidze włoskiej. Po powrocie do Polski, tuż przed stanem wojennym, zakończył karierę zawodniczą. Przyczynił się do odbudowy Gwardii Opole, w której był trenerem, a ostatni klub, z jakim był związany, to ASPR Zawadzkie.

Henryk Zajączkowski

Henryk Zajączkowski

Pozycja: kołowy, trener Lata działania: 1966-2013

Sportową karierę zaczynał w Małejpanwi Ozimek w 1966 roku. Z tego klubu trafił do Stali Mielec oraz młodzieżowej reprezentacji Polski. W 1971 roku wrócił do Ozimka, a w 1973 roku został zawodnikiem Gwardii Opole. Z tym zespołem zdobył tytuł mistrza Polski juniorów, a następnie grał w drużynie seniorskiej, z którą występował w I lidze. W 1984 roku rozpoczął pracę trenerską i z Gwardią sięgnął od razu po mistrzostwo kraju młodzików. W 1988 roku wywalczył zaś tytuł w stawce juniorów młodszych i wreszcie w 1990 roku z juniorami. Prowadził też kadrę narodową juniorów (lata 1989-1993).


Po raz pierwszy seniorów Gwardii objął w 1990 roku i dwa lata później po raz pierwszy wprowadził ją do krajowej elity. Po przerwie na ławkę trenerską w Opolu wrócił w 2002 roku i po sezonie świętował z drużną awans do ekstraklasy. W latach 2004-2005 prowadził Stal Zawadzkie i awansował z nią do I ligi. W 2010 roku znów prowadził Gwardię, którą wspólnie z Markiem Jagielskim wprowadził do ekstraklasy w 2013 roku.


To także wieloletni pedagog i wychowawca od 1988 roku związany z Zespołem Szkół Elektrycznych w Opolu.

Robert Wasilewski

Robert Wasilewski

Pozycja: Bramkarz, trener Lata działania: 1976-1990

Bramkarz, jedna z ikon Gwardii. Zaczynał jednak w Krakowie, a jego pierwszym klubem był Kusy Kraków. Z niego trafił do Hutnika Kraków i z tym zespołem święcił największe sukcesy. Trzykrotnie w latach 1979-82 zdobywał złoty medal, a w1978 roku wicemistrzostwo Polski. Doskonała gra zaowocowała powołaniem do reprezentacji, w której grał w latach 1976-1980. W 1982 roku trafił do Gwardii Opole, a w jej szeregach przypomniał o sobie trenerowi reprezentacji. Z orzełkiem na piersi grał w latach 1986-1990, zdobywając srebrny medal mistrzostw świata grupy B we Francji w 1989 roku. W pierwszej reprezentacji rozegrał 62 spotkania. 48 razy reprezentował kraj jako młodzieżowy Reprezentant Polski.


W 1990 roku wyjechał do Portugalii i z Victorią Setubal zdobył srebny medal. Po powrocie do Opola został trenerem bramkarzy w Gwardii, a zawdzięczamy mu Marcina Makówkę, Marcina Śledzia i przede wszystkim Adama Malchera.


Prywatnie zapalony rycerz, członek Bractwa Rycerskiego.

Marek Jagielski

Marek Jagielski

Pozycja: rozgrywający, trener Lata działania: 1987-2013

Pochodzi z Opola i choć w młodości trenował piłkę nożną i badmintona, to postawił na piłkę ręczną, z którą przygodę zaczął w podstawówce na osiedlu Dambonia, gdzie były klasy sportowe właśnie z piłką ręczną. Szybko trafił do Gwardii pod skrzydła Henryka Zajączkowskiego i wraz z takimi zawodnikami jak Piotr Przybecki czy Arkadiusz Błacha zdobył mistrzostwo Polski młodzików. Sukcesy powtórzył w juniorach młodszych i juniorach. W latach 1987-1990 grał w kadrach młodzieżowych, a w 1992 wywalczył z Gwardią długo wyczekiwany awans do I ligi.


W 1994 roku trafił do Anilany Łódź, w której grał dwa lata i zajął 4 miejsce w lidze. Pojechał też na akademickie mistrzostwa świata.


W kolejnych latach grał w Niemczech (SVH Sinzheim, SV Urmitz, HCE Enheit Plauen), a w międzyczasie w Holandii, gdzie z Anova Emmen zdobył wicemistrzostwo ligi i krajowy puchar. W 2002 roku wrócił do Gwardii i w 2003 roku awansował z nią do ekstraklasy. Rok później zakończył karierę i został trenerem. Najpierw asystentem Henryka Zajączkowskiego, a potem prowadził zespół samodzielnie. W 2011 grał z zespołem w barażach o ekstraklasę, a w 2013 wywalczył do niej awans. W połowie sezonu zastąpił go Tadeusz Jednoróg.

Sponsorzy strategiczni

Sponsorzy
Partnerzy techniczni
Partnerzy medialni